اولاً ظاهر پنبه بافتنی شبیه پنبه خالص است و الیاف پنبه جذب رطوبت خوبی دارند. به طور کلی، الیاف پنبه می توانند رطوبت موجود در هوا را جذب کنند، به همین دلیل است که هم پنبه بافتنی و هم پنبه خالص می تواند باعث شود افراد هنگام پوشیدن احساس راحتی کنند. پنبه خالص به پارچه ای با محتوای پنبه 100٪ اطلاق می شود. بافندگی به فرآیند تولید اشاره دارد که شامل بافندگی پنبه خالص، بافندگی نایلون و غیره است. با این حال، پارچه های پنبه ای خالص مقاومت حرارتی بهتری دارند. پنبه بافتنی به دلیل استفاده از تکنولوژی نساجی، سطح صافی دارد و در مقایسه با پنبه خالص به سادگی پرز نمی کند. به طور کلی، پارچه های بافتنی نسبتاً نرم هستند و حس خوبی در لمس دارند و در هنگام کشیدن تغییر شکل جزئی دارند. بسیاری از جلیقه های لباس زیر از پنبه بافتنی ساخته شده اند. با این حال، پنبه خالص بدون مشخص کردن بافتنی را می توان به طور کلی به عنوان پارچه درک کرد که دارای بافت سخت تر، سفتی، بدون کشش است و به راحتی تغییر شکل نمی دهد. به طور کلی برخی از پارچه های چئونگ سام از این نوع ساخته می شوند که بر اساس بافت به راحتی قابل تشخیص هستند.
پنبه بافتنی پارچه ای است که روی یک دستگاه دایره ای بافته می شود و پارچه در لمس حالت کشسان و نرمی دارد. معمولاً برای ساخت تی شرت، لباس زیر، پنبه، لباس ورزشی و غیره استفاده می شود. از ویژگی های پارچه های پنبه ای بافتنی و پارچه های پنبه ای خالص، ویژگی های پنبه بافتنی توانایی رنگرزی خوب، درخشندگی و ثبات رنگ بالا و راحتی و جذب رطوبت است. لباس پوشیدن بسیار نزدیک به پنبه خالص است. عیب آن این است که در برابر اسید مقاوم نیست و خاصیت ارتجاعی ضعیفی دارد. ویژگی پنبه خالص جذب عالی رطوبت و راحتی بالا در هنگام پوشیدن آن است.
از نظر انتخاب جنس، تفاوت قابل توجهی بین دو پارچه وجود ندارد. پنبه بافتنی در واقع با استفاده از نخ پنبه از طریق فناوری بافندگی ساخته می شود. هر دو از پنبه ساخته شده اند که هنگام پوشیدن باعث راحتی و سلامتی می شود. بنابراین تفاوت چندانی بین این دو پارچه وجود ندارد. تفاوت این است که پنبه بافتنی تکنیک های رنگرزی بسیار خوبی دارد و کیفیت فرآیند رنگرزی موضوع دیگری است. هر دوی این پارچه ها از پنبه بافته می شوند و به دلیل تفاوت در ساخت و ظاهر پارچه، تنها بر راحتی و جذب رطوبت تاثیر می گذارند.